چند لینک کاربردی :


انجمن تفریحی قاطی مدارس داره باز میشه و مراسم خداحافظی با آزادی / طنز (کلیک کن)
من کجام الان؟

لیست کاربران دعوت شده

نمایش نتایج: از 1 به 8 از 8

موضوع: ازدواج و خانواده در آیین هندو

  1. #1
    انجمن تفریحی قاطیانجمن تفریحی قاطیانجمن تفریحی قاطی
    تاریخ عضویت
    Jun 2013
    شماره عضويت
    71
    عنوان کاربر
    مدیر فعال
    محل سکونت
    جایی که کینه نباشه
    نوشته ها
    15,792
    تشکر
    6,304
    تشکر شده 9,760 بار در 6,174 ارسال
    نام واقعی
    نیایش
    بهترین اخلاق
    ندارم
    رشته ورزشی
    والیبال
    تیم مورد علاقه
    پرسپولیس
    تیپ من
    اسپرت
    ماشین/موتور
    لیفان 520i
    موبایل
    نوکیا آشا ۲۰۰
    نـــــوع ســـــیم کـــــارت :Irancell
    نـــــوع مـــــرورگـــــر :Firefox
    نـــــوع ویـــــنـــــدوز :windows-7
    جــــنــــســــیــــت :dokhtar
    حالــــــــــت مـــــــــــن :Khoonsard

    ازدواج و خانواده در آیین هندو



    چکیده

    زن در میان هندوهای قدیم منزلت و جایگاهی نداشته و به او به عنوان یک انسان پیرو نگریسته شده است هرچند در اوپانیشادها برای زن یک ارزش ذاتی قائل شدهاند و زن و مرد، نیمههای برابری هستند که هریک دیگری را کامل میکند؛ با این وجود امروزه از لحاظ قانونی هیچگونه فرقی بین زن و مرد در هند وجود ندارد و زنان میتوان همانند مردان به فعالیّتهای سیاسی و اقتصادی و فرهنگی بپردازند. زن در هندوئسم به عنوان مادر، مقام والائی دارد. از دیدگاه هندوئیسم زن آرمانی زنی است که به شوهرش عشق بورزد و اسباب آسایش او را فراهم کند. امّا دختر در نزد هندوها از ارزش بسی پائین تر از پسر برخوردار است و اساساً بسیاری از هندوها علاقهای به فرزند دختر از خود نشان نمیدهند. از دیدگاه اسلام زن و مرد از لحاظ انسانیّت دارای ارزشی مساویند و هیچ کس در انسانیّت خویش بر دیگری برتری ندارد. امّا این مسئله به معنای نفی هرگونه تفاوت جسمی و روحی بین این دو نوع نیست. دین مقدّس اسلام با قرار دادن تکالیف ویژهای برای زنان که متناسب با نوع خلقت آنهاست، اولین و مهمترین وظیفهی زن را شوهرداری و تربیت و فرزندان دانسته امّا در عین حال این اجازه را به زنان داده است تا حفظ شؤونات یک زن مسلمان در اجتماع حضور یابند و به فعالیّتهای اجتماعی و اقتصادی بپردازند.

    در این مقاله سعی بر این است تا نگاهی اجمالی داشتته باشیم به نظام خانواده در میان پیروان آیین هندوئیسم و بررسی شیرازه این نظام یعنی جایگاهی به نام زن . به این منظور در ابتدا به معرفی آیین هندو پرداخته می شود و پس از آن این مسلک فکری را با نگاهی نقادانه کنکاش می کنیم تا ایرادات بنیادین وارد بر آن بر خواننده محترم روشن شود . پس از آنکه با دین هندو و نقدهای وارد بر آن آشنا شدیم ، وارد مبحث اصلی میشویم و زن هندو را با نگاهی موشکافانه مورد بررسی قرار داده و تفاوت های وی را با زن مسلمان در نظام خانواده روشن می کنیم . و در مرحله آخر با توجه به اینکه زن در هر جامعه ای پایه و اساس و استحکام بخش بنیان خانواده است ، با بینشی که نسبت به زن هندو داریم ، مسئله ازدواج و خانواده هندو را تجزیه و تحلیل می کنیم .


    طرح مسئله

    نظام خانواده امروز و در تمام ادوار تاریخ بشری یکی از موارد مهم و تاثیر گذار در روند رشد و تعالی افراد بشر و جوامع گوناگون بوده و در تمامی ادیان الهی و حتی غیر الهی نیز جایگاهی ویژه دارد . خانواده مرجع تربیت بزرگترین امرا و نوابغ تاریخ است . بزرگترین انسان ها از دامان مادرانی برخاسته اند و ماحصل دسترنج پدرانی را خورده اند تا به جایگاه بلند خود دست پیدا کرده اند و برعکس پست ترین ابنا نوع بشر نیز از دامان همین خانواده برخواسته اند ! دلیل این تفاوت و دوگانگی آشکار چیست؟ این سوالی ست که برای پاسخ به آن چاره ای نیست مگر اینکه با این بنیاد اجتماعی بیشتر آشنا شویم . البته دلایل بسیاری برای پرداختن به این موضوع وجود دارد ولی در این مبحث نظر نویسنده بر این است که اگر ما بتوانیم با نظام خانواده و هویت آن در فرهنگ های مختلف و جوامع گوناگون آشنا شویم ، می توانیم به آسیب شناسی آن هرچه بیشتر کمک کنیم و با شناخت نقاط قوت و ضعف جامعه خود در سازماندهی بنیاد خانواده ، فرزندان خود را در آغوش خانواده هایمان بهتر و صحیح تر تربیت کنیم . به این منظور در این مقاله نویسنده سعی دارد تا خانواده هندو را با محوریت نقش زن به عنوان عنصر اصلی بنیاد خانواده و استحکام بخش این نظام ، مورد بررسی و تجزیه و تحلیل قرار دهد .


    سکوت میکنم ؛

    بگذار حرفهای دلم آنقدر یکدیگر را بزنند تا بمیرند .


  2. #2
    انجمن تفریحی قاطیانجمن تفریحی قاطیانجمن تفریحی قاطی
    تاریخ عضویت
    Jun 2013
    شماره عضويت
    71
    عنوان کاربر
    مدیر فعال
    محل سکونت
    جایی که کینه نباشه
    نوشته ها
    15,792
    تشکر
    6,304
    تشکر شده 9,760 بار در 6,174 ارسال
    نام واقعی
    نیایش
    بهترین اخلاق
    ندارم
    رشته ورزشی
    والیبال
    تیم مورد علاقه
    پرسپولیس
    تیپ من
    اسپرت
    ماشین/موتور
    لیفان 520i
    موبایل
    نوکیا آشا ۲۰۰
    نـــــوع ســـــیم کـــــارت :Irancell
    نـــــوع مـــــرورگـــــر :Firefox
    نـــــوع ویـــــنـــــدوز :windows-7
    جــــنــــســــیــــت :dokhtar
    حالــــــــــت مـــــــــــن :Khoonsard
    آشنایی با آیین هندوئیسم
    آیین هندو در قدیم دین برهمایی خوانده می شد که به برهما، خدای هندوان اشاره می کرد. هندوئیسم شکل تکامل یافته آنیمیسم است و به همین دلیل بنیانگذار آن شناخته شده نیست . این آیین گونه ای فرهنگ ، آداب و سنن اجتماعی است که با تهذیب نفس و ریاضت همراه شده و در تمدن و حیات فردی و جمعی مردم هندوستان نقش بزرگی داشته است .
    1.مردم هند پیش از هجوم آریاییها
    پیش از مهاجرت آریاییها به ایران و هند، مردم این سرزمینها قومی کوتاه قامت و سیاه چرده بودند که فرهنگ و دین و مراسم مخصوص خود را داشتند و تمدن آنان در سطح تمدن بین النهرین بود. این قوم در ایران تقریبا به طور کامل از میان رفتند، ولی در هندوستان به طرف جنوب آن کشور رانده شدند و اکنون به نام قوم دراویدی (Dravidians) شناخته می شوند و گروه بزرگی از اینها به نام نجسها(Untouchables) معروفند که درباره ایشان سخن خواهیم گفت . حفاریهای باستانشناسان در منطقه ای به نام موهنجودارو (Daro-Mohenjo) در کرانه رود سند (پاکستان )، آثار عظیمی از تمدن آنان را نشان داده است . از این کشفیات بر می آید که برخی از خدایان آیین هندو قبل از ورود آریاییان در هندوستان وجود داشته اند.
    2. اصول دین هندو
    اصول دین هندو عبارت است از اعتقاد و احترام به کتابهای باستانی و سنتهای دینی برهمنان و پرستش خدایانی که به ظهور آنها در دوره های قدیم عقیده دارند. اعتقاد به تناسخ و رعایت مقررات طبقات اجتماعی در معاشرت و ازدواج ، همچنین احترام به موجودات زنده ، مخصوصا گاو از اصول آن دین است .
    لفظ ((ام )) (Om) به معنای آمین برای هندوان بسیار تقدس دارد و از سویی اسم اعظم الهی به شمار می رود و از این نظر به اسم اعظم یهوه در دین یهود شباهت دارد.
    3. خدایان ودایی
    هندوان به عده بی شماری از خدایان آسمانی و زمینی با اسما و صفات عجیب و غریب معتقدند و به آنها کرنش می کنند و برای هر یک بتخانه های با شکوهی می سازند. این خدایان با هم خویشاوندی سببی و نسبی دارند و ویژگیهای جسمی و روحی هر یک به تفصیل و با ذکر جزئیات در کتب مقدس و فرهنگ دینی هندوان آمده است . اعتقاد به جلوه گری خدایان به شکل انسان و حیوان در ادوار مختلف ، نیز بسیار جلب نظر می کند دسته بندی خدایان در ارتباط با طبقات اجتماعی نیز معهود است . برخی از معروف ترین خدایان هندو عبارتند از:
    اگنی (Agni) یعنی آتش ؛
    وارونا (Varuna) یعنی آسمان ؛
    ایشوار (Isvara) یعنی قادر متعال ؛
    رودرا (Rurdra) یعنی وحشتناک ؛
    راما (Rama) یعنی دلپذیر؛
    کریشنا (Krishna) یعنی آبی پر رنگ ؛
    یاما (Yama) یعنی ارابه ران معادل جم در آیین زردشت ) که خدای حاکم بر ارواح مردگان است .
    اشوین (Asvin) یعنی اسب سوار عنوان دو تن از فرشتگان آیین هندو است . هندوان معتقدند که این پزشکان آسمانی برای انسان تندرستی ، نیکبختی و دارایی به ارمغان می آورند.
    پرستندگان بت مؤ مث زشت و بد ترکیب کالی (Kali) به معنای سیاه معتقدند هدایای ویژه این بت را باید از طریق راهزنی به دست آورد و تقدیم بتخانه کرد. البته باید توجه داشت که معمولا بتان را بسیار زیبا می سازند تا آنجا که بت در شعر فارسی کنایه از محبوب زیبا است .
    4. کتابهای مقدس
    ادعیه و آیینهای هندوان در مجموعه ای به نام وداها(Vedas)به معنای دانش ، به زبان سانسکریت گرد آمده است و به آن شروتی (Sruti)یعنی وحی و الهام و علوم مقدس موروثی لقب می دهند. پژوهشگران تاریخ تصنیف وداها را بین 1400 تا 1000 ق .م .
    می دانند، و بر این اساس سالهای 1500- 800 ق .م . را دوره ودایی می خوانند.
    چهار ودا وجود دارد، به این شرح :
    1- ریگ ودا(veda-Rig)یعنی ودای ستایش ؛
    2- یجور ودا(veda-Yajur)یعنی ودای قربانی ؛
    3- سام ودا(veda-Sama)یعنی ودای سرودها؛
    4- اتهرو ودا(veda-Atharva) یعنی ودای اتهروان (نام نویسنده این ودا).
    در زمانهای بعد برهمنان شرح و تفسیرهایی بر بوداها نوشتند؛ از این رو هر یک از وداها دارای دو بخش است :
    نخست : منتزها(Mantaras)که عبارت است از متن اورادی در ستایش آتش ، خورشید و سایر مظاهر طبیعت و دعاهایی برای فراخی روزی ، باروری ، بخشایش گناهان و غیره .
    دوم : براهمناها(Brahmanas)که مناسبتهای آن اوراد را تعیین می کند. پژوهشگران سالهای 800 ق .م . تا 500 ق .م . را دوره برهمنی می نامند.
    کتابهای دینی ، فلسفی ، عرفانی و ادبی بی شماری در میراث فرهنگی هندوستان وجود دارد که به زبانهای مختلف ترجمه شده و از جمله آنها معروف کلیله و دمنه است که در سانسکریت پنچاتنتر(tantra -Panca) یعنی پنج بخش خوانده می شود.
    کتابهای مهابهاراتا(bharata -Maha) و رامایانا(Ramayana) با محتوای اساطیری رزمی و بزمی از احترام ویژه ای برخوردارند. کتب دینی و ادبی یاد شده به همه زبانهای زنده جهان (و از جمله فارسی ) ترجمه شده اند.
    کتاب بسیار معروف و جذاب بهگودگیتا (gita -Bhagavad) یعنی سرود (خدای ) مجید در بخشی از مهابهاراتاست که مستقلا مورد توجه قرار گرفته است . این کتاب گاهی به تخفیف گیتا نامیده می شود، در باب اخلاص (Bhakti) سخن می گوید و در اهمیت کتاب یاد شده همین بس که به طور مکرر به هر یک از زبانهای زنده جهان ترجمه شده و دست کم شش ترجمه فارسی از آن موجود است .
    است . این کتاب گاهی به تخفیف گیتا نامیده می شود، در باب اخلاص (Bhakti) سخن می گوید و در اهمیت کتاب یاد شده همین بس که به طور است . این کتاب گاهی به تخفیف گیتا نامیده می شود، در باب اخلاص سخن می گوید و در اهمیت کتاب یاد شده همین بس که به طور مکرر به هر یک از زبانهای زنده جهان ترجمه شده و دست کم شش ترجمه فارسی از آن موجود است .
    این رساله مکالمات کریشنا با شاهزاده ای به نام آرجونا (Arjuna) یعنی روشن را در بر دارد. رساله یاد شده ظاهرا در قرن اول میلادی در روزنامه بزرگ مهابهاراتا گنجانیده شده است و نزد هندوان از هر کتاب دینی و عقلی دیگر محبوبتر و محترمتر به شمار می رود. نظم آن کتاب یک دست نیست ، ولی نیروی ذوق و شوقی که در طی کلمات آن نوشته اعجاب انگیز وجود دارد، هزاران تن را دلباخته و فریفته خود ساخته است .
    راز موفقیت گیتا در این است که می کوشد اثبات کند راه حقیقی نجات و رستگاری در طریقه اخلاص قرار دارد و برای بیان این امر از داستانی کمک می گیرد. آرجونا سوار بر ارابه سلطنتی برای جنگیدن با عموزادگان خود به سوی میدان می رود و راننده ارابه که خدای پهلوانی یعنی کریشنا است و در کنار او نشسته است ، وی را به رزم و نبرد تشویق می کند. شاهزاده دل به جنگ با خویشاوندان خود نمی دهد. در حالی که سرداران سپاه خصم یعنی عموزادگان او در شیپور جنگ می دمند، به راننده فرمان می دهد که ارابه او را در وسط رزمگاه در محلی قرار دهد که بتواند کوشش و رزم آوری هر دو سپاه را به درستی مشاهده کند، ولی همین که خویشان و عموزادگان و بزرگان قوم را در حال پیکار و خونریزی می بیند، دل او از پشیمانی و اندوه لبریز می گردد.
    وی درد و رنج خود را با کریشنا راننده ارابه در میان می گذارد و از گرانی اندوه ، تیر و کمان را از دست بر زمین می افکند.
    کریشنا او را بر این کم دلی سرزنش می کند و دوباره وی را بر جنگ و نبرد برمی انگیزاند. در این هنگام بین آن دو یک سلسله مکالمات رد و بدل می شود. در مرحله اول کریشنا او را به انجام وظایفی که در برابر صنف و طبقه خود دارد متوجه می سازد و به او خاطر نشان می کند که انجام فرائض اجتماعی بر هر کاری مقدم است و نتایج و عواقب آن هر چه باشد، باید آنها را به عمل آورد و نباید پاداش و سزایی توقع داشت . ارجونا وظیفه خود را به یاد می آورد که باید به عنوان یک شاهزاده از افراد طبقه کشاتریا جنگجویی و رزم آوری پیشه کند. آنگاه وی پای به میدان نبرد می گذارد و اعتراف می کند که تهاون و سستی در انجام این واجب صنفی و فریضه مذهبی گناهی بزرگ است . از سوی دیگر اگر به جنگ بپردازد و کشته شود روان او رستگاری یافته ، به آسمان صعود خواهد کرد، و اگر پیروز گردد، بر تخت پادشاهی خواهد نشست . علاوه بر این میدان جنگ جای تاءسف و غم خوردن برای کشتگان و قربانیان نبرد نیست ، زیرا اگر چه جسم آنان هلاک می شود، ولی روحشان جاویدان ؛ باقی و برقرار است .
    در یکی از قطعات گیتا سخنان زیر آمده که تعالیم اوپانیشادها را در مساءله وحدت الوهیت بیان می کند و از این نظر قابل توجه است . کریشنا می گوید:
    من برهما هستم ، همان خدای واحد ازلی ...
    قربانی منم ، دعا و نماز منم .
    طعام خیرات مردگان منم .
    این جهان بی پایان منم .
    پدر و مادر و نیاکان و نگاهبانان و منتهای معرفت همه منم .
    آنچه در زلالی آب و روشنایی آفتاب تصفیه می شود،
    آن کلمه ((ام )) منم .
    و منم کتابهای ریگ ودا، سام ودا، یجور ودا،
    طریقت ، شریعت ، مربی ، خداوندگار و قاضی ، شاهد، صومعه و پناهگاه ،
    دوست و دشمن ، سرچشمه حیات و دریای زندگانی .
    هر آنچه بر می آید و هر آنچه فرو می رود،
    بذر و برزگر و فصول و درو همه منم .
    مرگ منم و زندگانی منم .
    ای ارجونا، حیات این جهان که می بینی ،
    و حیات آن جهان که نمی بینی ، همه منم و بس ...
    5. فرهنگ و تربیت ودایی
    حدود قرن 6 ق .م . در اوج اقتدار روحانیان هندو، که برهمن (Brahmana) نامیده می شوند، نظام طبقاتی شدیدی پذیرفته شد که مدت 2500 سال سایه سهمگین خود را بر کشور پهناور هندوستان افکنده بود و هنوز هم بقایای آن وجود دارد. پژوهشگران طبقات اجتماعی را کاشت (Caste) می خوانند که واژه ای پرتغالی و به معنای نژاد است . در این نظام چهار کاشت اصلی وجود داشت :
    1- برهمان (Brahmanas)، طبقه روحانیون ؛
    2- کشاتریاها (Kshatrias)، طبقه شاهان ، شاهزادگان و جنگاوران ؛
    3- ویشیاها (Vaisyas)، طبقه بازرگان و دهقانان ؛
    4- شودراها (Sudras)، طبقه کارگران .
    معاشرت افراد یک طبقه دیگر شرعا و عرفا ممنوع بود، به خصوص طبقه اخیر که هر گونه تماس ، حتی نگاه کردن افراد طبقات بالا به این گروه ، گناه کبیره شمرده می شد.
    فروتر از این چهار طبقه ، گروهی از بومیان غیرآریایی هندوستان بودند که نجسها (Untouchables) نامیده می شدند. افراد این طبقه به هیچ وجه حق نداشتند در محله های آن طبقات چهارگانه تردد کنند و هر گاه از باب ضرورت برای حمل زباله و کناسی به اماکن آنان می رفتند، موظف بودند با صدای بلند حضور خود را اعلام کنند که مبادا نگاه افراد طبقات بالا به این گروه بیفتد. در این صورت ، بیننده باید با غسل خود را طاهر کند داد و ستد نیز از راه دور، با گذاشتن پول در مکانی و تقاضای متاع با فریاد و اختفای کامل انجام می گرفت ...
    گوش دادن به تلاوت کتابهای مقدس نیز بر آنان حرام بود و اگر فردی از ایشان در این مورد استراق سمع می کرد، برای مجازات ، سرب مذاب در گوش او می ریختند.
    عجیب تر اینکه افراد طبقه نجسها به این وضع خو گرفته ، آن را حق می پنداشتند و باور داشتند که این تیره بختی زاییده بدکرداری آنان در زندگانی پیشین است که از طریق تناسخ آن را دریافت کرده اند. هر گونه اقدامی برای کم کردن فاصله طبقات چهارگانه (و حدود 2000 طبقه فرعی که به تدریج در ضمن آن چهار طبقه پدید آمده ) و دفاع از نجسها، خلاف شرع و غیرمقبول بود. البته این سنت اجتماعی در سال 1955 رسما لغو شد و تنها جلوه هایی از آن باقی است .
    رود خروشان و پر برکت گنگ (Ganga) به معنای تندرو که در بخش بزرگی از هندوستان جریان دارد، از تقدس بالایی برخوردار است و غسل کردن در آن ، به خصوص درشهر بنارس (Benares)، عبادتی مهم شمرده می شود. نیلوفر (Padma) نیز بسیار مقدس است .
    قربانی و بویژه قربانی اسب (medha - Asva) که قبلا به عنوان یک عمل عبادی میان آنان معمول بود، بعدا به منظور برآورده شدن حاجات انجام می گرفت .
    اهیمسا (hinsa - A) به معنای پرهیز از آزار جانداران اصل مهمی است که در زمانهای بعد، تحت تعالیم مهاویرا مورد توجه قرار گرفت و تاکنون به شدت رعایت می شود. این آموزه خوردن گوشت حیوانات را عملی غیر اخلاقی می داند و این مساءله اثر عجیبی بر شیوه زندگی هندوان باقی گذاشته است .
    هندوان جسد مردگان خود را می سوزاند و خاکستر آن را بر روی گنگ بر باد می دهند. قبلا سنت مذهبی این بود، که هنگام سوزاندن جسد مرد متوفی ، همسر وی نیز به نشانه وفاداری میان توده های هیزم می خوابید و همراه شوهر می سوخت و برای تشویق زنان به این امر به وی لقب ستی (Sati) به معنای بانوی وفادار و بافضیلت عطا می شد. (این واژه سانسکریت در فارسی و عربی برای تجلیل از بانوان بسیار برجسته به کار می رود.) اگر احیانا زنی تاب و تحمل این فداکاری را در خود نمی یافت پس از مرگ شوهر موی سر خود را می تراشید و جلای وطن می کرد. زنده سوزاندن زوجه را انگلیسیها پس از استعمار هندوستان در سال 1829 م . ممنوع کردند و از این منع کمتر تخلف شده است . صائب تبریزی در اشاره به این سنت می گوید:
    چون زن هندو کسی در عاشقی مردانه نیست
    سوختن بر شمع خفته کار هر پروانه نیست
    6. فلسفه اوپانیشادها
    در دوره برهمنی (سالهای 800 ق .م . تا 500 ق .م .) آیین قربانی به افراط گرایید و با توسعه آن مسائل عمیق دینی به فراموشی سپرده شد. قربانی اسب و چیزهای دیگر آسیب شدیدی به اقتصاد کشور وارد آورد و خزانه پادشاه را تهی کرد. از این رو، برهمنان چاره کار را در اصلاح دین دیدند و بدین منظور براهمناها را پدید آوردند که مشتمل بر دو بخش است :
    الف ) آرنیاکاها (Aranyakas) یعنی جنگل نامه ، مشتمل بر مسائل مورد نیاز اهل ریاضت ؛
    ب ) اوپانیشادها (Upanishads) به معنای نزدیک نشستن ، کنایه از آموختن اسرار دین .
    اوپانیشادها شهرت زیادی پیدا کرد. این کتاب را برای نخستین بار شاهزاده دانشمند، هنرمند و عارف ، داراشکوه عرفان اسلامی و هندویی ، در 1067 ه .ق . به زبان فارسی ترجمه کرد و آن را سراکبر نامید. (نخستین آشنایی غریبان با اوپانیشاد از طریق همین ترجمه بود.)
    اوپانیشاد به نام ودانتا (Vedanta) به معنای پایان وداها نیز خوانده می شود. این کتاب بطون وداها را می شکافد و توجه مردم را از آداب و رسوم ظاهری به اسرار درونی و مفاهیم باطنی جلب می کند. کتاب یاد شده شهرت جهانی دارد، تا آنجا که برخی مطالب توحیدی آن در المیزان نوشته علامه طباطبایی آمده است .( المیزان ، ج 10، صص 301 – 302 )
    7. خدایان سه گانه
    آریاییان هندوستان مانند سایر مشرکان به خدای حقیقی جهان نیز معتقد بودند و او را برهما (Brahman) به معنای قائم بالذات و ازلی و ابدی می نامیدند. آنان در آغاز بت و بتخانه نداشتند و مراسم عبادی خویش را در فضای باز می دادند و به خدایانی مذکر که معمولا نماد اجرام آسمانی بودند، عقیده داشتند. در دورانهای بعد بتهایی بی شمار و بتخانه هایی باشکوه و گوناگون ساختند و خدایانی مانند الهه مادر، الهه زمین ، مار کبرا و غیره را به مجموعه خدایان خود می افزودند.
    خدایان تثلیث هندو (Trimurti Hindu) عبارتند از:
    1- برهما (Brahman)، خدای ایجاد کننده (که قبلا اشاره شد)؛
    2- شیوا (Siva) خدای فانی کننده که مجسمه چهار دست و در حال رقص او فراوان است . رقص شیوا نقش او را در ایجاد و انهدام نشان می دهد؛
    3- ویشنو (Vishnu) خدای حفظ کننده . جلوه های دهگانه این خدا برای مردم در طول تاریخ عبارت است از: ماهی ، لاک پشت ، گراز، موجود نیمه آدم و نیمه شیر، کوتوله ، راما (Rama)ی تبر به دست ، راما، کریشنا (Krishna)، بودا (Buddha) و کلکی (Kalki). (کلکی موعود آخر الزمان است که برای اصلاح جهان ، شمشیر به دست و سوار بر اسب سفید، ظاهر خواهد شد. )
    آیین هندو فرقه های بی شماری دارد که با یکدیگر در صلح و صفا به سر می برند. پیروان هر یک از این فرقه ها بر جنبه خاصی از دین تاءکید می کنند و معمولا به یکی از خدایان روی می آورند. طرفداران هر یک از شیوا و ویشنو جمعیت بزرگی را تشکیل می دهند.
    شیواپرستان عورت شیوا را نیز می پرستند و آن را لینگا (Linga) می نامند. مجسمه های لینگا و معابد آن نیز فراوان است .
    از جمله 12 بتخانه بزرگ و باشکوه که به افتخار لینگا و برای پرستش آن بنا کرده بودند، معبد سومنات (Somanatba) است . ثروت هنگفت و خیال انگیز آن بتخانه که چهارده گنبد طلا داشت ، سلطان محمود غزنوی را تحریک کرد تا به سال 416 هجری قمری به سوی آن لشکر کشد و خزائن انباشته از زر و سیم و گوهرهای گرانبهای آن را که طی قرنها گرد آمده بود، تاراج کند. هندوان حمله های سابق وی به بتخانه های دیگر را به علت خشم گرفتن بت معبد سومنات به آن معبد توجیه می کردند. سلطان محمود با سپاهی انبوه به عنوان بت شکنی به سومنات حمله کرد و پس از کشتن گروهی بی شمار از هندوان ، گرزگران خود را بر فرق مجسمه لینگا کوبید. وی برای نشان دادن فتح نمایان خود قطعه ای از آن را به مکه معظمه و بغداد و بلاد اسلامی دیگر فرستاد.( معبد سومنات بارها ویران شده و شالوده بنای کنونی آن در سال 1951 نهاده شده است)
    افرادی از شیواپرستان ، به نام لینگاوات (vat - Linga) یعنی حاملان لینگا، که مسلکشان در قرن دوازدهم میلادی پایه گذاری شده است ، پیوسته مجسمه ای از لینگا را که داخل کیف کوچکی است به گردن آویخته دارند. چیزهایی شگفت آوری مانند قربانی انسان و نوشیدن شراب در کاسه سر مردگان به برخی از فرقه های شیوایی نسبت داده می شود. فرقه های شکتی (Sakti) به معنای نیرو، معتقدند قوه الهی در جنس لطیف قرار دارد. از اینجاست که در معابد شکتی زنانی جوان می رقصند. برخی از این فرقه ها رقصهای وحشیانه ، آوازهای گوش خراش و حرکات جنون آمیز را برای تکامل روحی لازم می دانند.
    8. نظریه تناسخ و تصور کارما
    بر اساس قانون کارما (Karman) به معنای کردار، آدمی نتیجه اعمال خود را در دوره های بازگشت مجدد خود در این جهان می بیند. کسانی که کار نیک انجام داده اند، در مرحله بعد زندگی مرفه و خوشی دارند و آنان که کار بد می کنند، در بازگشت با بینوایی و بدبختی دست به گریبان خواهند بود و چه بسا به شکل حیوان بازگشت کنند. به عقیده برخی تناسخیان ، بازگشت انسانها ممکن است به یکی از چهار صورت زیر باشد که تصادفا به ترتیب الفبا از جمادات تا انسانها را شامل می شود:
    1- رسخ ، یعنی حلول شخص متوفی در جمادات ؛
    2- فسخ ، یعنی حلول شخص متوفی در نباتات ؛
    3- مسخ ، یعنی حلول شخص متوفی در حیوانات ؛
    4- نسخ ، یعنی حلول شخص متوفی در انسانها (تناسخ )
    سمسارا (Samsara) به معنای تناسخ در بسیاری از ادیان و مذاهب جهان (حتی نزد برخی فرقه های انحرافی جهان اسلام ) با عناوین گوناگون وجود داشته و دارد اما این عقیده در آیین هندو از اهمیت بیشتری برخوردار است . هندوان معتقدند آدمی همواره در گردونه تناسخ و تولدهای مکرر در جهان پر رنج گرفتار است .
    تنها راه رهایی انسان از گردونه تناسخ و تولدهای مکرر در جهان پر درد و بلا پیوستن به نیروانا (Nirvana) است . این کلمه در لغت به خاموشی و آرامش و در اصطلاح به ((فنای فی الله )) دلالت می کند. نیروانا مورد توجه بوداییان واقع شده است .
    9. فلسفه وحدت وجود
    حکیمان و دانشمندان هندو می گویند خدایان بی شمار آن دین همه مظاهر یک خدای واحد و بزرگند و تمام موجودات بخشهایی از کالبد عظیم الوهیت به شمار می روند. از دیدگاه آنان این جهان و همه اجزای آن در حقیقت خیالی بیش نیست . این خیال را مایا (Maya) یعنی فریب و وهم ، می نامند. به عقیده آنان تمام این صورتهای وهمی سرانجام نابود می شوند و تنها برهما که ثابت و پایدار است ، باقی می ماند.
    در قرون اخیر عرفان هندویی غربیان را مسحور کرده است ، همان طور که عرفان اسلامی نیز در جلب کردن غربیان به اسلام سهم زیادی دارد.
    قوانین اخلاقی ، تصوف و اندیشه های لطیف آیین هندو از روزگار کهن جذابیت داشته است و تاءثیر تفکرات هندو بر اهل تصوف در مسیحیت و اسلام دیده می شود.
    اصول ایمان هندوان چهار چیز است :
    1- الوهیت روح ؛
    2- وحدت موجودات ؛
    3- وحدت خدایان ؛
    4- وحدت مذاهب و ادیان .
    آیین هندو با خود محوری میانه ای ندارد و یک هندو می تواند علاوه بر آیین خود به هر یک از ادیان جهان بگرود. با این وصف ، شدیدترین تعصبها را می توان میان هندوان یافت . کافی است به یاد بیاوریم که مهاتما گاندی به سبب اعتقاد به برابری هندوان و مسلمانان ، مورد دشمنی گروهی از هندوان قرار گرفت و یکی از ایشان او را با گلوله کشت . ملی گرایی هندویی در دوره های اخیر بسیار شدت یافته است و یکی از تازه ترین و خشن ترین مظاهر آن تخریب مسجد بابری و کشته شدن تعداد بی شماری از مسلمانان و هندوان در این حادثه بود. مستمسک آنان در ارتکاب این عمل این بود که مکان مسجد بابری زادگاه بت راما بوده است . آنان با این سخن ادعا می کنند که ویشنو (یکی از خدایان تثلیث هندو) در آنجا به شکل بت راما جلوه کرده و به همین دلیل ، هندوان در آن مکان بتخانه ای ساخته بوده اند که به مسجد تبدیل شده است . آنان به همین بهانه بتهای خود را بر ویرانه های مسجد نصب کردند و آنها را پرستیدند. هندوان تصمیم دارند ساختمان بتخانه را در فرصت مناسب آغاز کنند.
    10. فلسفه یوگی یا روش جوکیان
    به عقیده هندوان ، دستیابی به حقیقت یا اتحاد با خدای توانا از طریق یوگا (Yoga) یعنی یوغ نهادن حاصل می شود. یوگا به ریاضتهای سخت و طاقت فرسا دلالت می کند و معمولا با نشستن آرام و پیوسته به شکل چهار زانو و همراه با تاءمل انجام می گیرد، اما شیوه هایی دیگر نیز معمول است ، مانند ایستادن ، وارونه ایستادن ، خم شدن و آویختن دستها و زیستن بر روی تختی که در سراسر آن میخهای تیزی سر بر آورده است . این عملیات چه بسا برای دهها سال ادامه یابد و با مشقتهایی دیگر مانند در پیش رو نهادن آب و تشنه به سر بردن همراه باشد. (آداب و شرایط یوگا در کتاب پاتانجالی آمده است و دانشمند بزرگ مسلمانان ابوریحان بیرونی آن را به عربی ترجمه کرده است)
    با آنکه هدف از ریاضت وصول به حقیقت است ، گاهی کشف و کراماتی را پدید می آورد. یوگی (Yogin) معمولا آن امور را مانع کمال خود می داند و بسیار می شود که به آن خوارق عادت ابدا توجهی نکند و از اظهار آن روی بگرداند.
    حبس دم به گونه ای است که بر اثر تمرینهای سخت تنفس کاهش می یابد و یوگی در طول سال به چند نفس بسنده می کند. همچنین ضربان نبض و سایر کارهای بدن را می توان با یوگا در اختیار گرفت . در همه این حالات بدن شیوه های نوی را بر می گزیند و زنده می ماند. چه بسا یک یوگی را به مدت شش ماه دفن کنند و پس از این مدت قبر او را بشکافند و او را بیرون آورند و وی با یک بار تنفس زندگی را از سر گیرد. تواناییهای دیگری نیز برای برخی از آنان میسر می گردد، مانند رهایی از جاذبه زمین ، متوقف کردن قطار، به جوش آوردن آب با یک نگاه و غیره . (لازم است تاءکید شود که در امثال این امور، شایعات بی اساس و داستانهای بی پایه به مراتب بیشتر از واقع است.)
    دانشمندان مغرب زمین به تکرار، آزمایشهای علمی گوناگونی روی یوگیان انجام داده و واقعی بودن این حالات را به اثبات رسانده اند. از جمله یک هیاءت علمی فرانسوی به رهبری دکتر بروس (Brosse) در 1936 تحقیقات و آزمایشهایی در باب یوگیان انجام داد و دستاوردهای خود را منتشر کرد.( مجله Medicale Presse، ش 83، 14 اکتبر 1936 )



    سکوت میکنم ؛

    بگذار حرفهای دلم آنقدر یکدیگر را بزنند تا بمیرند .


  3. #3
    انجمن تفریحی قاطیانجمن تفریحی قاطیانجمن تفریحی قاطی
    تاریخ عضویت
    Jun 2013
    شماره عضويت
    71
    عنوان کاربر
    مدیر فعال
    محل سکونت
    جایی که کینه نباشه
    نوشته ها
    15,792
    تشکر
    6,304
    تشکر شده 9,760 بار در 6,174 ارسال
    نام واقعی
    نیایش
    بهترین اخلاق
    ندارم
    رشته ورزشی
    والیبال
    تیم مورد علاقه
    پرسپولیس
    تیپ من
    اسپرت
    ماشین/موتور
    لیفان 520i
    موبایل
    نوکیا آشا ۲۰۰
    نـــــوع ســـــیم کـــــارت :Irancell
    نـــــوع مـــــرورگـــــر :Firefox
    نـــــوع ویـــــنـــــدوز :windows-7
    جــــنــــســــیــــت :dokhtar
    حالــــــــــت مـــــــــــن :Khoonsard
    نقد آیین هندوئیسم

    آیین هندو از قدیمی ترین آیین های زنده ی دنیا است که هم چون بستری آماده، خاستگاه ده ها آیین جدید شده است؛ گاهی در مقابل فرزندانش شکست را پذیرا گشته و گاه با بازسازی ساختار خویش، آنان را به خارج از مرزهای سنتی خود، رانده است. به هر صورت نقدهای کلی متعددی بر این آیین وارد است که مهم ترین آن ها طبقاتی کردن جامعه، عقاید نژاد پرستانه و عدم ارائه ی برنامه ی زندگی است که ضمن پاسخ به پرسشی، به این مسائل اشاره می شود.

    چه نقدهای کلی بر دین هندوئیسم وارد است؟
    آیین هندو از جمله ادیان ابتدایی است؛ البته این در صورتی است که دین را «اعتقاد به امری قدسی» (حسین توفیقی، آشنایی با ادیان بزرگ، تهران: انتشارات سمت، چاپ اول، 1379، ص 12) بدانیم وگرنه در مقایسه با ادیان ابراهیمی، آیین هندو مجموعه ای از افسانه ها، اساطیر و برخی توصیه های اخلاقی و عرفانی است. هندوئیسم تکامل یافته «آنیمیسم» است و بنیان گذار آن مشخص نیست. این آیین، گونه ای فرهنگ، آداب و سنن اجتماعی است که با تهذیب نفس و ریاضت همراه است. با اندکی تسامح می توان اصول این دین را چنین برشمرد:
    1- اعتقاد و احترام به کتاب های باستانی و سنت های دینی برهمنان؛
    2- پرستش خدایانی که به ظهور آن ها در دوره های قدیم عقیده دارند؛
    3- اعتقاد به تناسخ؛
    4- رعایت مقررات اجتماعی (کاست) در معاشرت و ازدواج؛
    5- احترام به موجودات زنده، مخصوصاً گاو و... .( همان، ص 32 )
    همه ی فرقه های این آیین، به ثالوث اعظم، یعنی خدایان بزرگ سه گانه 1.برهما (خدای خلقت و آفریدگار کل)؛ 2. شیوا، (خدای مرگ و مهلک کل)؛ 3. ویشنو (خدای زندگی و حافظ کل) اعتقاد دارند. (جان بی ناس، تاریخ جامع ادیان، ترجمه ی علی اصغر حکمت، انتشارات آموزش انقلاب اسلامی، چاپ پنجم، 1370، ص 276)
    طبیعتاً در صورت مقایسه ی آیین هندو با ادیان آسمانی، از جمله اسلام، ضعف ها و ناکار آمدی های آن آشکار خواهد شد که در اینجا به چند مورد از آن ها اشاره می کنیم:
    1. عقیده به تعدد خدایان و ناتوانی از تبیین مبدأ عالم و انسان .
    هندوان به عده ی بی شماری از خدایان آسمانی و زمینی با اسماء و صفات عجیب و غریب معتقدند و به آن ها کرنش می کنند و برای هر یک بتخانه های باشکوهی می سازند. (حسین توفیقی، همان، ص 32 ) البته آن ها را زیر مجموعه ی خدایان اصلی (برهما، شیوا و ویشنو) (همان، ص 39. ) می دانند. آن ها گاهی برای این خدایان سه گانه، که شباهت زیادی به تثلیث مسیحیت دارند، صفات خدای واحد و ازلی را قایل می شوند و گاهی چنان بین آن ها فرق می گذارند که چون دیگر موجودات متکثر جلوه می کنند. این بدان سبب است که آیین هندو «وحدت موجودات» را رکن اصلی خود قرار داده و از طرفی، طبق این اصل، هم چیز را خدا می داند؛ حتی ارواح، اشجار و مظاهر طبیعت را هم دارای نوعی الوهیت می داند و تعداد خدایان را به تعداد موجودات متنوع و متکثر می رساند و از سوی دیگر، همین خدایان متعدد، به دلیل وحدت وجود، بیش از یک خدا نمی توانند باشند.
    با بررسی و دقت در کتاب های دینی هندوان، روشن می شود که آیین آن ها از توضیح و تبیین منشأ عالم و انسان عاجز است و به نوعی دچار تناقض گویی شده است و همین امر باعث شده تا دارای فرقه های بی شمار باشند، عده ای شیوا و عده ای ویشنو و... و در نهایت بت های دست ساز خود را بپرستند و سرزمین هند به سرزمین بت خانه های بزرگ شهرت یابد. «شیوا پرستان، عورت شیوا پیوسته مجمسه ای از لینگا را که داخل کیف کوچکی است به گردن آویخته اند...» (همان، ص 39 و 40 ) و نمی دانند که چه کسی آنان را آفریده و چرا باید آفریدگار را عبادت کرد... .
    2. خرافاتی بودن و ناتوانی از ارائه ی برنامه زندگی
    جان بی ناس در توضیح آیین هندو می گوید:
    اعمالی که عوام الناس (هندو) به نام مذهب انجام می دهند، ترکیبی است که از همه گونه اعتقادات مخلوط و به هم آمیخته، مانند آنیمیسم، فتیشیسم و شمنیسم و شیطان پرستی و حیوان پرستی و ایمان به ارواح خیر و شر خداهای کوچک تر که معبودهای محلی اند... .( جان بی ناس، همان، ص 275 )
    در حقیقت آیین هندو دو ضعف اساسی در عرصه ی عمل دارد: الف - «اهیمسا» یا پرهیز از آزار جانداران؛ بنابر آموزه ی اهیمسا، خوردن گوشت حیوانات عملی غیر اخلاقی است و نباید از آن استفاده کرد. (حسین توفیقی، همان، ص 37 ) این قانون هر چند ظاهری فریبنده دارد، در باطن، انسان را از نعمت های الهی محروم کرده، زندگی اجتماعی او را مختل می سازد؛ به گونه ای که هند با بیشترین تعداد گاو و سایر حیوانات دارای بیشترین تعداد گرسنگان است، چون آن ها حق ندارند از گوشت این حیوانات استفاده کنند.
    ب- خود سوزی و زنده سوزاندن زنان؛ «هندوان جسد مردگان خود را می سوزانند و... بنابر سنت مذهبی، هنگام سوزاندن جسد مرد متوفی، همسر وی نیز به نشانه ی وفاداری، میان توده های هیزم می خوابید و همراه شوهر می سوخت... .»( حسین توفیقی، همان، ص 37 ) البته در دوره های معاصر، این رسم با کمک انگلیس تقریباً کنار گذاشته شده است ولی نکته ی اساسی این است که وجود چنین قوانین ضد انسانی در یک دین، نشانه ی بارز ضعف و سستی آن دین و نداشتن برنامه برای سعادت انسان و نیز تشویق انسان ها به ریاضت های افراطی و از هم پاشیدگی اجتماعی است.
    3. نژاد پرستی و نظام طبقاتی
    آیین هندو مردم را به دو طبقه ی آریایی ها و نجس ها (دراویدی های بومی هند) تقسیم کرده است. طبقه ی نجس ها حق حیات و حق رفت و آمد در محله های آریایی ها را نداشته، هرگاه به ناچار برای حمل زباله و کناسی به اماکن آنان می رفتند، موظف بودند با صدای بلند حضور خود را اعلام کنند که مبادا نگاه طبقات بالا به این گروه بیفتد و اگر کسی آن ها را می دید باید با غسل خود را طاهر می کرد. گوش دادن به تلاوت کتاب های مقدس نیز بر آنان حرام بود و اگر فردی از ایشان در این مورد استراق سمع می کرد، با ریختن سرب مذاب در گوشش او را مجازات می کردند. (همان، ص 36 و 37 )
    آریایی ها نیز به چهار «کاست» (طبقه) اصلی تقسیم می شدند:
    1- برهمنان (روحانیون) 2- کشاتریاها (شاهان، شاهزادگان و جنگاوران)؛ 3- ویشیاها (بازرگانان و دهقانان)؛ 4- شودراها (کارگران) .
    معاشرت افراد یک طبقه با طبقات دیگر شرعاً و عرفاً ممنوع بود. (همان، ص 36، و همچنین ر.ک: ادیان، آسیا، ویراسته ی فرید هلم هاردی، ترجمه ی عبدالرحیم گواهی، انتشارات فرهنگ اسلامی، چاپ دوم، 1377، ص 419-489. ) البته به تدریج در ضمن این چهار طبقه حدود دو هزار طبقه ی فرعی نیز پدید آمده بود. هر کدام از طبقه ها، پایین تر را استثمار و تحقیر می کرد و این در حالی بود که تمام این ظلم و ستم ها توجیه دینی و مذهبی داشت و شاید همین از هم گسیختگی های اجتماعی – که مذهب هندو مروج آن بود – باعث شده بود تا سرزمین ثروتمند و پر جمعیت هند نتواند در مقابل نیروهای مهاجم خارجی مقاومت کند و همیشه مطیع فرمانروایان خارجی باشد.
    4. نظریه ی تناسخ و ناتوانی از تبیین سرانجام انسان
    همان گونه که گذشت، آیین هندو نه تنها از تبیین مبدأ عالم عاجز است و نمی تواند برنامه ای عملی برای زندگی دنیوی انسان ارائه دهد، از توضیح و تبیین سرانجام انسان نیز عاجز است و با طرح نظریه ی تناسخ، به تناقض و اوهام دچار شده است.
    به عقیده ی هندوها روح انسان در هنگام مرگ و در همه ی احوال، جز در یک حالت که روح در مقام اعلی با «براهما» وحدت تام حاصل می کند، به کالبد و یا جسم دیگری انتقال پیدا کرده و یک سلسله تولد و زندگی دوباره، بار دیگر روح به بدنی دیگر حلول می کند و این تولدها ممکن است بی انتها بوده و ابدالدهر ادامه داشته باشد... .
    این نظریه که خاستگاه آن ارواح پرستی و الوهیت ارواح است، نه تنها دلیل منطقی و عقلی ندارد، بلکه موجب می شود تا انسان در مقابل ظلم و ستم دیگران تنها خود را مقصر بداند و از مبارزه با آن و تلاش برای رسیدن به زندگی متعالی در این دنیا ناامید شود؛ زیرا همه ی مصایب کنونی نتیجه ی عملکرد وی در زندگی قبلی بوده و تنها با مردن و حلول در کالبد دیگر می تواند زندگی راحت تری داشته باشد. (غلامعلی آریا، آشنایی با تاریخ ادیان، انتشارات پایا، چاپ سوم، 1379، ص 53 )
    هر چند در کتاب های کلامی و فلسفی در رد نظریه ی تناسخ بحث های متعددی صورت گرفته، ولی کافی است بدانیم که:
    1- این نظریه را برای توجیه طبقات چهارگانه ی جامعه و منع از تداخل این طبقات مطرح کرده اند؛ زیرا بر اساس این آموزه اگر کسی در طبقه ی نجس ها واقع شده، بدان جهت است که در حیات قبلی خود گناه کرده، پس باید به حیات در این طبقه راضی باشد و شکرگزاری کند که به شکل حیوان، گیاه و سنگ ظاهر نشده است؛ البته اگر تهذیب کند شاید در حیات بعدی به صورت پادشاه یا بازرگان ظاهر شود.
    2- در رویکردهای دین مدارانه انسان بیهوده آفریده نشده است، بلک مقدمه و مزرعه بودن دنیا برای آخرت از اندیشه های دینی است و هر کسی حاصل عمل خود را در آخرت می بیند و بیش از یک حیات و مرگ به سراغ انسان نخواهد آمد؛ لیکن در دیدگاه هندو براساس قانون کار (کردار)، آدمی نتیجه ی اعمال خود را در دوره های بازگشت مجدد خود در این جهان می بیند.
    نیکوکاران در مرحله ی بعد زندگی مرفه و خوشی دارند و بدکاران، در بازگشت، بینوا و بدبخت خواهند بود که چه بسا به شکل حیوان درآیند (ر.ک: احمد شلبی، مقارنه ی الادیان، مصر، مکتبه النهضه المصریه، چاپ سوم، 1973، ص 40 ) در حالی که دین باید راه های سعادت بشر را فراروی وی بگذارد نه این که او در فرآیند زمان دچار سازد و به جبر او از اختیار سعادت باز دارد.
    نتیجه آنکه، آیین هندو به دلیل نداشتن اصول و فروع کلامی و موازین عقلی، به گونه ای با آرا افسانه ها و خرافات غرق گشته و از تمییز بین حق و باطل عاجز است و نمی تواند برای سعادت دنیوی و اخروی انسان برنامه ای ارائه دهد.


    سکوت میکنم ؛

    بگذار حرفهای دلم آنقدر یکدیگر را بزنند تا بمیرند .


  4. #4
    انجمن تفریحی قاطیانجمن تفریحی قاطیانجمن تفریحی قاطی
    تاریخ عضویت
    Jun 2013
    شماره عضويت
    71
    عنوان کاربر
    مدیر فعال
    محل سکونت
    جایی که کینه نباشه
    نوشته ها
    15,792
    تشکر
    6,304
    تشکر شده 9,760 بار در 6,174 ارسال
    نام واقعی
    نیایش
    بهترین اخلاق
    ندارم
    رشته ورزشی
    والیبال
    تیم مورد علاقه
    پرسپولیس
    تیپ من
    اسپرت
    ماشین/موتور
    لیفان 520i
    موبایل
    نوکیا آشا ۲۰۰
    نـــــوع ســـــیم کـــــارت :Irancell
    نـــــوع مـــــرورگـــــر :Firefox
    نـــــوع ویـــــنـــــدوز :windows-7
    جــــنــــســــیــــت :dokhtar
    حالــــــــــت مـــــــــــن :Khoonsard
    بخش سوم : بررسی زن هندو و مقایسه وی با زن مسلمان
    زن در میان هندوهای قدیم منزلت و جایگاهی نداشته و به او به عنوان یک انسان پیرو نگریسته شده است هرچند در اوپانیشادها برای زن یک ارزش ذاتی قائل شدهاند و زن و مرد، نیمههای برابری هستند که هریک دیگری را کامل میکند؛ با این وجود امروزه از لحاظ قانونی هیچگونه فرقی بین زن و مرد در هند وجود ندارد و زنان میتوان همانند مردان به فعالیّتهای سیاسی و اقتصادی و فرهنگی بپردازند. زن در هندوئسم به عنوان مادر، مقام والائی دارد. از دیدگاه هندوئیسم زن آرمانی زنی است که به شوهرش عشق بورزد و اسباب آسایش او را فراهم کند. امّا دختر در نزد هندوها از ارزش بسی پائین تر از پسر برخوردار است و اساساً بسیاری از هندوها علاقهای به فرزند دختر از خود نشان نمیدهند. از دیدگاه اسلام زن و مرد از لحاظ انسانیّت دارای ارزشی مساویند و هیچ کس در انسانیّت خویش بر دیگری برتری ندارد. امّا این مسئله به معنای نفی هرگونه تفاوت جسمی و روحی بین این دو نوع نیست. دین مقدّس اسلام با قرار دادن تکالیف ویژهای برای زنان که متناسب با نوع خلقت آنهاست، اولین و مهمترین وظیفهی زن را شوهرداری و تربیت و فرزندان دانسته امّا در عین حال این اجازه را به زنان داده است تا حفظ شؤونات یک زن مسلمان در اجتماع حضور یابند و به فعالیّتهای اجتماعی و اقتصادی بپردازند.
    زنان به عنوان نیمی از پیکرهی بشریّت، در اصل ذات و گوهر انسانیّت با مردان شریکند و برهمین اساس از حقوقی انسانی و طبیعی برخوردار میباشند ولی با این وجود ،درطول تاریخ، در بسیاری از مکاتب و فرهنگها این حق به رسمیّت شناخته نشده و پایمال شده است. بسیاری از مکاتب زن را جنس درجهی دو و وسیلهای در دست مرد دانسته و تنها به تبع مردان، برای ایشان حق حیات قائل شدهاند. این پیشینهی تاریخی در عصر مدرن به شدّت به چالش کشیده شد و در نتیجهی آن جریانهای فمنیستی به راه افتاد که با شعار تساوی زن و مرد و احیای حقوق زنان به مبارزه برعلیه هر گونه تبعیض و محدودی علیه زنان قیام کردند و در این جهت صدمات جبران ناپذیری را متوجهی جوامع انسانی و رأس آنها خود زنان کردند. امّا در این بازار پرهرج مرج، ادیان توحیدی همواره پاسدار حقیقی حقوق حقّهی زنان بوده و احقاق آن را نه در سایهی شعار تساوی زن و مرد بلکه با نگاهی واقعبینانه به ویژگیهای روحی و جسمی و لحاظ تفاوتها و تشابهات این دونوع انسانی جستجو کرده اند. تحقیق حاضر که به بررسی جایگاه زن در مکتب هندوئسم و اسلام پرداخته است تلاشی است در جهت روشنسازی دو نوع رویکرد به زن در دو مکتب، یکی بشری و دیگری الهی که امید است مورد استفاده قرار گیرد.
    1.زن در مکتب هندوئیسم
    هندوئیسم یکی از مکاتب شرقی است که خاستگاه آن کشور هندوستان بوده و هم اکنون نیز بیشترین پیروان این دین در همین کشور سکنی دارند. آنچه در این مذهب بیش از همه خودنمائی میکند، وجود خدایان و آلهههای متعدّد است که هریک از آنها مظهر نیرو و قدرت خاصی است. برخی تعداد این خدایان را به یکصد و سی خدا رساندهاند. حسن عمید، فرهنگ عمید، انتشارات جاویدان، مدخل هندوئیسم )

    الف) نگاه تاریخی به زن در هندوئیسم
    زن در میان هندوهای قدیم منزلت و جایگاهی نداشته و به او به عنوان یک انسان پیرو نگریسته شده است. این مطلب را میتوان از موادّی از قانون اساسی مانو در مورد زنان، برداشت کرد. از جمله در موادّی از آن آمده است که زن در کودکی تابع پدر و در جوانی تابع شوهر و در صورت فوت شوهر تابع پسر است و اگر پسر نداشت تابع خویشان پدری است. زنان در کتابهای قانون نازلترین شأن و شخصیّت را دارند و از حضور در فعالیّتهای اجتماعی و مراسم مذهبی محروم شدهاند. زنان از لحاظ قانون ناخالصند، بنابراین لیاقت فراگیری مانتراها را ندارند.
    امّا با این وجود درکتب قانون، نوعی تناقض گویی در مورد منزلت و جایگاه زن مشاهده میشود به طور مثال در اوپانیشادها آمده است، زن و مرد، نیمههای برابری هستد که هریک دیگری را کامل میکند. بر همین اساس است که در بعضی جاها زن را در حدّ یک الهه ارتقاء دادهاند امّا درجائی دیگر او را موجود شیطانی و اغواگر معرّفی کردهاند.( جیم هولم و جان بوکر، زن در ادیان بزرگ جهان، ترجمهی علی غفاری، تهران: شرکت چاپ و نشر بین الملل، ص 135 و 138 ) البته این دیدگاه دارای یک پشتوانهی فلسفی است مبنی بر اینکه الوهیّت نه مذکّر است و نه مؤنّث بلکه تعالی دهندهی هر دو جنس است بدون اینکه یکی را فروتر از دیگر بشمارد.همان، ص138 )
    ب) زنان تأثیر گذاردر آئین هندو
    با مراجعه به تاریخ و فرهنگ هندوئیسم، زنان مشهوری را میتوان یافت که منشأ تحولات و تأثیرات عمیقی در جامعهی هندو بودهاند. اساساً در اساطیر هندو و در متون حماسی ایشان، شامل مهابهاراتا و رامایانا که احتمالاً دویست سال بعد از میلاد مسیح نوشته شده است، از فداکاری زن و کسب رضایت شوهر به قیمت تحمّل کارهای دشوار، به عنوان شاخصههای یک زن آرمانی یاد شده است. از جمله زنانی که واجد این ویژگی بودهاند و به عنوان یک زن آرمانی شناخته میشوند میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
    1- سیتا: سیتا چهرهی زنی است که صادقانه در خدمت شوهرش، راما، انجام وظیفه میکند. او شوهرش را درمرحلهی زندگی مرتاضانه و در بیشه و جنگل همراهی میکند و به مدّت چهارده سال دور از خانه در کنار شوهرش میماند. وقتی شوهرش از سیتا میخواهد که برگردد اظهار میدارد که جای زن در کنار شوهرش است. در اساطیر هندو آمده است که دیوی به نام رااناشاه، سیتا را در جنگل یافت و آنگاه او را در قصر خود زندانی کرد. پس از آن دیوی خواست تا با ازدواج کند امّا او راضی نشد و به شوهرش وفادار ماند.
    تصمیم سیتا مبنی بر وفاداری به شوهرش حاکی از تلقیّات اجتماعی جامعهی هندو نسبت به شاخصههای زن ایدهآل است.
    2- ساویتری: وی نیز همانند سیتا زنی بزرگمنش است. ساویتری، بردبار و خوش اخلاق است و زنی آرمانی محسوب میشود. او با میل خود با شوهرش ساتیاوان ازدواج میکند در حالی که یک سال بیشتر از عمر ساتیاوان باقی نمانده است، ساویتری از پاما درخواست کرد که شوهرش زنده بماند. به همین جهت پاما برای اجابت در خواست وی مجبور شد تا شوهرش را به دنیا برگرداند و پسرهای زیادی نیز به وی عطا کرد.
    این اسطوره علاوه بر اینکه حاکی از یکی از ویژگیهای زن آرمانی یعنی وفادری به شوهر است، به طور ضمنی حاکی از ناتوانی جنس مرد زن و تبعیّت او از مرد است و گویا زن بدون شوهر قادر به ادامهی حیات نیست.
    3- دروپدی: نام این زن در متون مهابهاراتا آمده است. وی همسر پنج مرد به نام برادران پانداوا است.
    دروپدی زنی است که در محیطهای اجتماعی و عمومی نقش فعالی دارد. او هم همسر است و هم ملکه. او نماد یک همسر پر جنب و جوش و وفادار است. هنگامی که شوهرش در قمار با پسرعموهایش، دارائی خود را از دست میدهد، وی در جنگل کنار آنها میماند و غمخوارشان میشود. او نه تنها اسباب آسایش شوهرانش را فراهم میکند، بلکه در مواقع ناامیدی به آنها روحیه میدهد.
    جالب اینکه وقتی یکی از برادران به نام پودیشتر، در قبال زیانی که وی و برادرانش در قمار متحمّل شده بودند، دریوپدی را گرو میگذارد، دریوپدی همانند یک زن شجاع و دلیر از حق خود دفاع کرده، به شدّت معترض میشود. پسرعموی برادارن که در قمار برنده شده بود، درویپدی را به عنوان خدمتکار منزلش طلب میکند ولی وی از این دستور سرباز میزند و کالسکهچی را که برای بردن وی آمده بود بر میگرداند و میگوید: « ای کالسکهچی برگرد و از او که قمار کرده بود بپرس که آیا در قمار، اول خودش را باخته است یا زنش را؟ این سؤال را در حضوردیگران بپرس و جوابش را برایم بیاور، آنوقت میتوانی مرا با خود ببری همان، ص128 )
    ج) بررس نقش و کارکرد زن هندو در نهاد خانواده
    1) زن به عنوان مادر
    زن در هندوئسم به عنوان مادر مقام والائی دارد حتّی جایگاه وی برجسته از معلّم و یا پدر است و در حقیقت به وی به عنوان آموزگار فرزندانش نگریسته میشود. مخصوصاً اگر فرزندی را که به دنیا میآورد، پسر باشد. هندوها عقیده دارند فرزند پسر سعادت پدر و خانوادهاش را فراهم میکند. مقام مادری شأن زن را بسیار ارتقاء میبخشد. قصّهها و افسانههای هندو مملو از حکایات عشق و محبّت مادری است. همان، ص138 )
    در هندویسم فرزندان احترام ویژهای را نسبت به مادر مبذول میدارند به نحویکه وقتی یک فرزند به سفر میرود و یا از سفر برمیگردد، پای مادر را لمس میکند و میبوسد یا وقتی که فرزندان اولین درآمد خود را به دست میآورند، همهی آنرا پیش پای مادر میگذارند؛ چراکه عقیده دارند که با این کار، رزق و روزی آنها برکت مییابد.
    2. زن به عنوان همسر
    ازدواج بزرگترین مراسم چرخهی زندگی در نزد اکثر هندوهاست. هنگامی که دو نفر با هم ازدواج میکنند، وارد مرحلهی زندگی خانوادگی میگردند به نحوی که باید وظایفشان را در قبال خانواده و جامعه انجام دهند.
    براساس قوانین هندوستان، ازدواج دخترها قبل از سن 18 سالگی و ازدواج پسرها قبل از سنّ 21 سالگی ممنوع است امّا با این وجود، ازدواج در سنّ بسیار پائین تر در هندوستان انجام میگیرد.
    در آیین هندوی کهن، ازدواج ممکن بود از راه ربودن عروس با زور، یا خریدن او و یا رضایت طرفین، صورت گیرد؛ امّا ازدواج به رضایت طرفین را اندکی ننگ آور میدانستند؛ زنان فکر میکردند که اگر آنها را بخرند و برایشان پول بدهند، شرافتمندانه تر است و ربوده شدن را ستایش بزرگی میدانستند. (ویل دورانت، تاریخ تمدّن، ترجمهی احمد آرام، پاشائی و امیر حسین آریانپور، انتشارات و آموزش انقلاب اسلامی، چ:3، 1370، ج 1، ص 464 و 465 )
    مراسم ازدواج از منطقهای به منطقهی دیگر متفاوت است. نخست یک همسر شایسته باید توسط والدین در نظر گرفته شود. مراسم ازدواج با دعا و نیایش، راه رفتن در اطراف آتش محراب و خواندن فقراتی از کتاب مانترها توسّط روحانی همراه است. ازدواج درعین حال یک جشن بزرگ اجتماعی، که با راه رفتن دسته جمعی، مبادلهی هدایا، ضیافت و مهمانی همراه است . (شاتوک، سیبل، آئین هندو، ترجمهی محمد رضا بدیهی، تهران: انتشارات امیرکبیر،1380، ص 134. )
    زن در آئین هندو بعنوان همسر جایگاه و شأن مستقلی ندارد و در امور مربوط به منزل، نمیتواند هیچ اظهار نظری بکند و کاملاً تحت سلطهی همسرقرار دارد. از دیدگاه هندوئیسم زن آرمانی زنی است که به شوهرش عشق بورزد و اسباب آسایش او را فراهم کند حتّی از اگر شوهر نسبت به وی بیمهری ورزد و قدر خدمات او را نداند. زن در وجود شوهرش مستهلک شده است و او بدون شوهر وجود مستقلی ندارددین هندو، ترجمهی حسن افشار، تهران: نشر مرکز، ص 108 ) در آئین هندو زنی که فاقد فرزند پسر است، خود باید از شوهرش درخواست کند که همسر دیگری را اتّخاذ کند و خود با اختیار کنار رود. (اخلاق در شش دین جهان، ترجمهی محمد حسن وقار، تهران: انتشارات اطلاعات، 1387، ص 72 ) همچنین در آئین هندو محدودیّتی تعدّد زوجات وجود نداشت امّا قاعده ای هست که زن نباید از نظرکاست از شوهر خود پائینتر باشد. همچنین بعد از فوت شوهرش نمیتواند ازدواج کند و حتّی در مذهب برهما، وقتی شوهر میمیرد و او را میسوزانند، زن نیز را باید خود را بسوزاند.
    3. زن به عنوان دختر
    در آیین هندوی کهن، دختراز ارزش بسی پائین تر از پسر برخوردار بود و بر همین اساس بسیاری از هندوها علاقهای به فرزند دختر از خود نشان نمیدهند. در حال حاضر نیز در بعضی روستاهای هند، دختران را زنده به گور میکنند تا موجب رضایت خدایان هندو شود.. هندوها تولد دختررا ازجمله بلیّات میدانند و به همین جهت با وجود مراقبت پلیس و شدّت قوانین، در بعضی مناطق باز دخترها را میکشند. (جمعی از نویسندگان، زن از دیدگاه ادیان و مکاتب، قم: انتشارات نصائح، ص 108 )
    از جمله دلائل این مسئله میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
    الف) پسر در نزد هندوها ارزش اقتصادی دارد و میتواند برای خانواده کسب درآمد و دارائی کند.
    ب) از دیدگاه سنّتی، پسر، ارزش بیشتری دارد زیرا ایشان معتقدند که پسر میتواند نام خانواده را حفظ کند.
    ج) از حیث مذهبی نیز پسر ارزشمندتر است چراکه اوست که حق اجرای آئینهای مذهبی برای آموزش روح در گذشتگان خانواده را دارد و دختر از این حق محروم است.
    د) شوهر دادن دختر مستلزم فراهمآوردن جهیزیّه برای وی است و این امر، بار مالی سنگینی را برای خانوادهها به همراه میآورد.
    از بین این علل چهارگانه آنچه امروزه بیش از همه شایع است، دلیل چهارم یعنی ناتوانی در تهیّهی جهیزیّه برای دختر است و همین مسئله موجب ایجاد یک تلقّی منفی در بین هندوان نسبت به فرزند دختر شده است. از اینرو اگر خانوادهای دارای تمکّن مالی نباشد در شوهر دادن دختر خویش با مشکل مواجه میشود و لذا دختر همواره همانند بار گزافی بر دوش خانواده سنگینی میکند. (بغدادی، پریچهرهی شاهسوند، سیمای زن در جهان هندوستان، نشر زیتون، 1377، ص 28 )
    د) زن در اجتماع کنونی هند
    1. زن و فعالیّتهای فرهنگی و اجتماعی
    امروزه از لحاظ قانونی هیچگونه فرقی بین زن و مرد در هند وجود ندارد و دیگری چیزی باقی نمانده است تا بین آنها تمایز قائل شود و فعالیّتهای اجتماعی زنان را محدود کند. هر چند در بعضی از نقاط دورافتاده و برخی مناطق روستایی کماکمان برخی سنّتهای هندویی پابرجاست امّا توسعهی آموزش و پرورش و وارسی گوشه و کنار هند برای بهبود وضعیّت زندگی و آزاد کردن زنان، بسیاری از قوانین گذشته بخصوص قوانین مربوط به ازدواج و وراثت را از بین برده است. (زن در هند، بقلم پادمینی سن گوپتا، ترجمهی میهن میلانی، نشریهی اداریه اطلاعات هند، 1345ش، ص 32 )
    بعد از استقلال هند، زنها همانند مردان به حضور فعال در اجتماع از جمله حضور در معابد و تحصیل پرداختند و حتّی در خیلی از مباحث جدی علمی شرکت جستند و سربلند بیرون آمدند. از زمان استقلال زنان بسیاری با پیروی از آرمان ساروودایا به تشویق عمومی به کار برای بهسازی جامعه ادامه دادند . (دین هندو، ترجمهی حسن افشار، ص 148. )
    در تاریخ هندوئیسم زنانی بودند که تمام عمر خود را وقف کمک کودکان کردند و حتیّ به همین جهت ازدواج نیز نکردند. از آن جمله مادر ترسا (1969) بود که کودکان یتیم را روستاها و شهرها جمع میکرد و آنها را مورد تعلیم و تربیت قرار میداد.
    2. زن و فعالیّت سیاسی
    یکی از اولین وظایف شورای زنان هند بلافاصله پس از شروع به کار در سال 1917، کوشش برای ایجاد موقعیّت مساوی سیاسی زنان با مردان بود. نتیجه این شد که بعد از استقلال هند، زنان با آزادی و برابری نسبت به مردان در امور مملکتی مشارکت جسته و به فعالیّتهای سیاسی از قبیل شرکت در انتخابات، عضویت در احزاب و... پرداختند.
    از جمله نمونههای بارز فعالیّتهای سیاسی زنان میتوان به آغاز کار حزب کنگرهی ملی هند اشاره کرد که زنان، نقش برجسته و ممتازی در آن داشتند و توانستند مناصب بالائی در این حزب را اشغال کنند و حتی در چند نوبت به ریاست حزب برسند. هم اکنون اکثر احزاب سیاسی در هند، تعدادی عضو زن دارند و در هر انتخابات عمومی، زنان شایستهی زیادی بر سرکار میآیند.. زن در هند، ص 27. )
    3. زنان وفعالیّتهای اقتصادی
    در هندوستانی قوانینی وضع شده است مبنی بر اینکه شهروندان مرد و زن به صورت مساوی دارای حق کسب و درآمد و امکانات کافی برای زندگی میباشند و حکومت باید سیاستهای خود را به سوی تأمین این امکانات سوق دهد. این قوانین زمینهی حضور زنان در فعالیّتهای اقتصادی جامعه را بیش از پیش فراهم کرد


    سکوت میکنم ؛

    بگذار حرفهای دلم آنقدر یکدیگر را بزنند تا بمیرند .


  5. #5
    انجمن تفریحی قاطیانجمن تفریحی قاطیانجمن تفریحی قاطی
    تاریخ عضویت
    Jun 2013
    شماره عضويت
    71
    عنوان کاربر
    مدیر فعال
    محل سکونت
    جایی که کینه نباشه
    نوشته ها
    15,792
    تشکر
    6,304
    تشکر شده 9,760 بار در 6,174 ارسال
    نام واقعی
    نیایش
    بهترین اخلاق
    ندارم
    رشته ورزشی
    والیبال
    تیم مورد علاقه
    پرسپولیس
    تیپ من
    اسپرت
    ماشین/موتور
    لیفان 520i
    موبایل
    نوکیا آشا ۲۰۰
    نـــــوع ســـــیم کـــــارت :Irancell
    نـــــوع مـــــرورگـــــر :Firefox
    نـــــوع ویـــــنـــــدوز :windows-7
    جــــنــــســــیــــت :dokhtar
    حالــــــــــت مـــــــــــن :Khoonsard
    بخش چهارم : ازدواج و خانواده هندو
    1.ازدواج در آیین هندو
    گرچه در مورد اعتقاد به سنت ازدواج و رسومات آن، نظرات گوناگونی در هند وجود دارد، اما نهاد ازدواج در میان تمامی هندوها و سایر ادیان از درجه اهمیت واحدی برخوردار است و در همین ارتباط ازدواج در اکثر متون مذهبی هند به مثابه یک فریضه مذهبی آمده است.
    متون مذهبی «وداها»، «حماسه ها»، «یورانا» و همچنین متون مذهبی «بودائیسم» و«جِینیسم» ازدواج را یک فریضه مذهبی قلمداد می کنند. ازدواج که در لغت هندو «ویواه»خوانده می شود، به عنوان یک وظیفه اساسی برای هر «هندو»محسوب می گردد. بر اساس اعتقادات مذهب هندوئیسم، هر انسان بایستی پنج قربانی بزرگ انجام بدهد. انجام این پنج قربانی تنها زمانی ممکن است که فرد ازدواج کرده باشد. بنابراین زن یا مرد تازمانی که ازدواج نکرده باشد نمی تواند این پنج فرض بزرگ را انجام دهد. زندگی مشترکی که زن و مرد تشکیل می دهند در هندوئیسم، «گرهیاستا» خوانده می شود و پنج قربانی مذکور تقدیم به خالق هستی «براهما»، خدایان هندو، اجداد، عناصر و همنوعان می گردد.
    بنابراین دختر و پسر هر دو، جایگاه خاصی در مذهب هندوئیسم دارند. هندوها برای تولد فرزند پسر، اهمیت ویژه ای قائل اند، زیرا معتقدند که تولد فرزند پسر منجر به رستگاری یا آزادی می شود. بر اساس اعتقادات هندوئیسم، زنان خلق شده اند که وظیفه مادری را به عهده بگیرند و مردان آفریده شده اند که بتوانند پدر شوند. ازدواج درهندوئیسم از لحاظ نظری یکی از مراسم مذهبی چندگانه مبنی بر «اهدای بدن» یا «قربانی بدن» است که زن و مرد هندو بایستی در یک مقطع از زندگی شان آن را انجام دهند.
    بر اساس اعتقادات مذهب هندوئیسم، باید دختر را به محض رسیدن به سن مناسب برای ازدواج به خانه بخت فرستاد و اگر پدر و یا قیم دختری که به سن ازدواج رسیده، تا سه سال پس از این مقطع او را به خانه بخت نفرستد، گناه بزرگی مرتکب شده است و در همین حال اگر والدین، دختر را در این مدت به خانه بخت نفرستند، دختر آزاد است که زوج خودرا به دلخواه خود انتخاب کرده و با او ازدواج کند.
    گرچه سن ازدواج در مناطق شهری هند رو به افزایش است، اما ازدواج کودکان و ازدواج در سنین پایین تر هنوز هم در روستاهای هند مرسوم است. سنین ازدواج در هند از نوزاد6 ماهه شروع می شود و تا سنین بالا ادامه می یابد. هم اکنون در بسیاری از مناطق روستایی هند ، نوزادان کوچک دختر و پسر را با برگزاری مراسم مذهبی همانند سایر مراسم ازدواج به عقد یکدیگر در می آورند و سپس نوزاد دختر به خانه شوهرش یعنی منزل پدرپسر خواهد رفت و در حقیقت مابقی عمر را تا رسیدن به بلوغ جسمی و عقلی در آنجا خواهدگذراند. هدف این نوع ازدواج که بیشتر در ایالتهای راجستان و مناطق جنوبی هند رواجدارد، وابسته کردن دختر و پسر به زندگی مشترک از ابتدای دوران کودکی است.
    سن ازدواج در میان گروهها و مذاهب مختلف در هند متفاوت است و این کشور پایین ترین معدل سنی ازدواج را چه در میان دختران و چه در میان پسران در جهان دارا است.
    در میان طبقات مختلف مذهبی در هند، به ترتیب دختران یا هاریجان ،براهمان (طبقات روحانی هندو) کساتریا (طبقات رزمی)، مر و ویشا (طبقات کشاورز)پایین ترین سن ازدواج را دارند.
    قانون اساسی هند در بخش ازدواج هندوها که در سال 1334 به تصویب رسید، حداقل سن ازدواج برای زنان را 15 سال و برای مردان 18 سال تعیین کرده است، اما عملاً اینقانون در همه جا به اجرا در نمی آید.
    بهترین و پسندیده ترین نوع ازدواج، هدیه کردن عروس به داماد است. هندوئیسم برای ازدواج بین زوجین شرایطی قائل است. از جمله یک مرد هنگامی می تواند ازدواج نماید که شرایط دوران تعلیم و مطالعه متون مذهبی هندو را پشت سر گذاشته باشد. مطالعه متون مذهبی بایستی طبق دستور انجام گیرد و در دوران مطالعه نیز، متعلم بایستی مسایلی راکه هندوئیسم تعیین کرده است رعایت نماید. متون مذهبی(ودا) متشکل از سه نسخه است ومتعلم بایستی حداقل یکی از آنان را مطالعه کند تا بتواند ازدواج کند. متون مذهبی هندو تأکید دارند که مرد و زن بایستی در دوران قبل از ازدواج از عزت نفس و اتکاء به نفس برخوردار باشند. این متون همچنین تأکید می نمایند که مرد و زن نبایستی قبل ازازدواج رابطه جنسی داشته باشند. تا قبل از تصویب «قانون ازدواج هندوها» در سال 1334، از لحاظ اعتقادی، هر هندو می توانست تعداد زیادی زوجه اختیار نماید. تا این زمان در طبقه تاجر، طبقه رزمنده و یا افراد ثروتمند و قدرتمند چندزوجه ای نیز دیده می شد. اما در میان طبقات روحانی و رهبران عمدتا یک زوجه ای مرسوم بود.
    2.خواستگاری
    قرار گرفتن مرد به عنوان محور و همچنین وجود فشار ناشی از تهیه جهیزیه که ریشه در فقر اقتصادی مردم هند دارد، عملاً موجب شده تا عموما خانواده ها خواستار داشتن پسر باشند. به طوری که بعضا تولد اولاد دختر را به عنوان نَحس یاد کرده و می کنند.این موضوع که به طور مستقیم بر نهاد خانواده نیز اثر گذاشته، موجب شده تا در جامعه هند اصولاً برای مرد ارج بیشتری (در آئینهای مختلف) قائل شوند و به همین خاطر نیزبه هنگام ازدواج اصولاً خانواده دختر در تلاش برای پیدا کردن داماد مناسب باشد. درهمین راستا لازمه یافتن داماد مناسب و خوب، ارائه شرایط مناسب و خوب بوده و نهایتا انتخاب داماد با وضعیت طبقه، امکانات مالی و شرایط اجتماعی خانواده دختر رابطه پیداکرده است. به هر تقدیر پیشنهاد ازدواج در هندوها اصولاً از جانب خانواده دختر مطرح می شود و پدر و مادر دختر، پس از انتخاب داماد به منزل او رفته و پیشنهاد را مطرح می کنند. در این هنگام دختر و پسر هیچ نقشی در رد یا قبول ازدواج نداشته و حتی بعضا همدیگر را تا قبل از مراسم ازدواج نیز نمی بینند.
    بعد از حضور خانواده دختر در منزل پسر، پدر و مادر داماد به منزل عروس می روند ودر این رابطه مراسم مختلفی وجود دارد. در جنوب هند خانواده داماد پس از قبول عروس همراه با یک دست لباس به منزل دختر رفته و نظر نهایی خود را اعلام می کنند. در شرق هند یعنی ایالت پنجاب، خانواده داماد با یک قطعه جواهر (گردنبند یا انگشتر) همراه با لباس و با یک نوع ظرف نقره به منزل عروس می روند که به این رسم «سگاتی» نیز گفته می شود.
    در هر حال حضور خانواده پسر در محل خانواده دختر در حقیقت قبول دختر به عنوان عروس است. در این نشست پیرامون جهیزیه(دوری) و برنامه عروسی گفتگو می شود. در شهر (ساورات) ایالت بیهار در شرق هند، پسرها به قیمت خوبی در یک نمایشگاه به فروش می رسند و خریداران آنها والدین دختران دم بخت هستند. در این شهر از 600 سال پیشتاکنون پسرها همراه با بزرگان خانواده خود در یک باغ انبه جمع می شوند و خانواده دختران دم بخت، داماد خود را انتخاب می کنند. این کار به خانواده دختر حق انتخاب را می دهد ولی موضوع پس از توافق طرفین در مورد مبلغی که خانواده دختر باید بپردازد قطعی می شود. خانواده دختر چند داماد را انتخاب کرده و پس از بحث مفصل در باره پیشینه خانوادگی، سوابق تحصیلی و سایر داراییهای پسر و بالاخره تعیین میزان جهیزیه،مسأله ازدواج نهایی می شود. دامادها به قیمتهایی از 3 تا 300 هزار روپیه به فروش می رسند که قیمت بر اساس شغل آنان تفاوت می کند. بهای دامادهای کارگر روزمزد از 3 تا 5 هزار روپیه،پاسبان 5 تا 8 روپیه، کارمند بانک از 10 تا 16 هزار روپیه و افسر پلیس از 16 تا 30هزار روپیه و یک موتورسیکلت برای داماد است. همچنین دامادهایی که کارمند دولت ایالتی باشند از 16 تا 50 هزار روپیه، معاون رئیس پلیس 30 تا 60 هزار روپیه به اضافه یک خودرو، کارکنان خدمت اداری هند، بااعتبارترین شغل در هند، از 150 تا 300هزار روپیه به اضافه یک دستگاه اتومبیل برای داماد، یکی برای پدر وی و یکی هم برای فردی که دو خانواده را به هم معرفی کرده به فروش می رسد. بهای دامادهایی که استاد دانشگاه باشند، از 15 تا 30 هزار دلار، کارگران شاغل در بمبئی، دهلی و سایر شهرهایبزرگ هند 15 تا 45 هزار دلار و روزنامه نگاران در ایالتها از 6 تا 15 هزار وروزنامه نگاران در شهرهای بزرگ 15 هزار دلار به اضافه یک خودرو تعیین شده است. درایالت بیهار از زمانی که دختر در خانواده متولد می شود والدین به جمع آوری پول برای ازدواج وی می پردازند و خانواده ای که صاحب چند دختر شود خود را بدشانسترین خانواده می داند. به همین دلیل کشتن جنین دختر یک پدیده عمومی در این منطقه است.
    3.مراسم عروسی در هند
    مراسم مذهبی، بخش عمده ای از نظام ازدواج در هندوستان را تشکیل می دهد. متون مذهبی در رابطه با ازدواج می گویند که عروس به وسیله پدر و یا ولی خود به داماد(سپرده) می شود، بنابراین از داماد دعوت می شود که برای بردن عروس به محل عروسی مراجعت کند. مراسم عروسی با توجه به مذهب، طبقه، فرقه، درآمد و موقعیت اجتماعی افراد، متفاوت است. در مجموع، مراسم مذهبی ازدواج عبارت است از مراسم نامزدی، تعیین یک روز خوش یمن با تعیین ساعت و دقیقه برگزاری جشن عروسی که به آن مراسم استقبال ازداماد توسط خانواده عروس گفته می شود، تقدیم حلقه گل متقابل توسط عروس و داماد،تحویل عروس به داماد، قرار دادن دست عروس در دست داماد و چرخیدن هر دو با یکدیگر هفت مرتبه به دور آتش مقدس که برای همین منظور در محل برگزاری جشن عروسی بر پا شده است.
    همراه با چرخش عروس و داماد به دور آتش، روحانی هندو که در محل حاضر است، شروع به خواندن اوراد و سرودهای مذهبی از (ودا)، (گریاسوتورا) و(سازیتیس) می کند و درهمین هنگام از روغن مخصوص که در دست دارد، به داخل آتش می ریزد.
    اما طبقات پایین هندو مجاز نیستند که در هنگام ازدواج از اوراد و «ودا» استفاده کنند. به همین دلیل آنها از اوراد «مانترا» که در متون «یورانا» موجود است، استفاده می کنند. این مراسم بین 3 تا 6 ساعت طول می کشد و عروس و داماد باید تا 12 ساعت غذا نخورند. مراسم عروسی عموما در محلهای عمومی با برپایی سالنی که از پارچه و چوب به شکل چادرهای زیبای سرپوشیده ای تزئین شده است، برگزار می شود.
    مراسم عروسی بر مبنای امکانات مالی عروس و طبقه اجتماعی وی متفاوت است و ازحداقل یعنی با ساده ترین امکانات ممکن که کمتر از 1000 روپیه (10000 تومان) شروع می شود. امروزه در هند عنوان «سپتابادی» (چرخیدن هفت مرتبه به دور آتش) که رسم مشترک هندوها است، شامل ازدواجهایی است که احتیاج به هیچ گونه تشریفات و مراسمی ندارد. بسیاری از ازدواجها به وسیله بخشنامه قانونی مربوط به ازدواج سال 1333 دولت انجام می شد. البته قابل توجه است که نشأت گرفتن این قانون، از کتابهای هندو وسنتهای قدیمی است که با اصلاحاتی از طرف دولت به صورت قانون درآمده است. در حقیقت می توان گفت که قانون ازدواج «برهما سماج» در سال 1251 که در تمام ایالتهای هند به جز جامو و کشمیر اجرا می شد، طلایه دار تصویب قانون سال 1333 می باشد. علت مهم واساسی که این قانون را متمایز ساخته بود، تصریح کردن به اصل داشتن یک زن برای مردان بود. با این وجود حتی پس از گذشت 36 سال از تاریخ تصویب و اجرای این قانون، به زحمت می توان گفت که قانون یک زن داشتن به طور کامل در جامعه هند پیاده می شود. در این ارتباط زنان هندی رنج زیادی را تحمل می کنند و ترجیح می دهند که در مقابل زن گرفتن مجدد مردان سکوت اختیار کنند و در انظار عمومی در دادگاه حاضر نشوند. آنها خوب می دانند که حتی در حال حاضر عملکرد دادگاهها در برابر خط مشی قانون ازدواج سال 1333به صورت معکوس، علیه خود زنان می باشد. دادگاهها برای ازدواج دوم مردان دلیل ومدرک طلب می کنند. در حالی که اغلب اوقات دلیل و مدرکی در دست نیست. در زمان قدیم،ازدواجها در جامعه هند به عنوان اجرای یک آیین مذهبی که زن و مرد را پیوند می داد واین پیوند حتی تا زمان مرگ و بعد از آن نیز تفکیک ناپذیر بود، محسوب می شد. این موضوع توسط قوانین و حقوقی که برای حمایت از زنان وضع شده و در آن از طلاق به عنوان عاملی در جهت از هم پاشیدگی وحدت بین زن و مرد نامبرده شده از بین رفت. با این وجود تصریح قانون ازدواج هند و در مورد برابری زن و مرد در موضوع طلاق به عنوان یک اقدام قانونی در جهت برقراری تساوی بین زن و مرد محسوب می شد.
    4.جهیزیه (دوری) در هند
    جهیزیه در ابتدا هدایا و پیشکشهایی بود که به دختران در زمان ترک خانه پدری و ورود به خانه همسر اهدا می شد ولی متأسفانه امروزه تبدیل به امری مزاحم و ناهنجار شده است که بازتاب آن دخترکشی و سقط جنین، خودکشی، سوزاندن عروس و موارد دیگری که باعث هتک حرمت دختران هندی است، می باشد. مسأله جهیزیه درمیان کاستهای مختلف و شهرها و روستاها به صورت یک مشکل اجتماعی جدی مطرح است که قوانین ازدواج پسر و دختر با کاست خود یا بالاتر و پایین تر مورد سوءاستفاده واقع شده است این قوانین انتخاب همسر را محدود می کند؛ مضافا به اینکه پسر به صورت یک هدف با ارزش تری نسبت به دختر در این جوامع تجلی می کند و عامل اصلی در این میان جهیزیه است یعنی دادن اجناس و کالاهای مادی و پول نقد و طلا به خانواده پسر در زمان عقد ازدواج و حتی در مناسبتهای مختلف بعد از ازدواج هم ادامه دارد و در بعضی جوامع تا آخر عمر.
    متأسفانه آمار سقط جنین زنان باردار بعد از سونوگرافی و خودکشی و خودسوزی دختران هندی بسیار بالا است. حتی در شهرهای بزرگی مانند دهلی به طور متوسط در هر 24 ساعت یک عروس از خودسوزی جان می سپارد، در اکثر این حوادث ناگوار، عامل اصلی جهیزیه می باشد.
    در عصری که هند به پیشرفتهای اقتصادی بی سابقه ای دست یافته، گزارشات روزافزونی از شکنجه و سوزاندن عروسان هندی به خاطر جهیزیه به دست می رسد. افزایش این عمل به واسطه ظهور عصر جدیدی از مصرف گرایی که با سنن قرون وسطایی تداخل پیدا کرده، ابعادجدیدی یافته است. مقامات هندی می گویند: تمام خانواده ها صرف نظر از زمینه مذهبی، اجتماعی و اقتصادی شان، به طور فزاینده ای جهیزیه بیشتری را طلب می کنند تا از فقر بگریزند، ثروتی بیندوزند، تا لوازم مدرنی را که هر روز تبلیغش رادر تلویزیون می بینند، به چنگ بیاورند. در جریان شتاب جامعه به سمت مدرنیزه شدن تقاضای جهیزیه، راهی شده است تا سالیان سال بعد از ازدواج، همچنان پول و کالا ازخانواده عروس اخذ شود و اگر خانواده عروس قادر به این کار نباشد عروس در معرض گرفتاری ضرب و جرح و حتی قتل قرار می گیرد.
    جهیزیه شاید بزرگترین عامل فشاری باشد که ستم کشیدگی زنان در هند و سایر نقاط شبه قاره را تشدید می کند. این سنت که در آغاز به منظور کمک به زندگی دختران که وارث خانواده محسوب نمی شدند بنا نهاده شد، اینک به عامل ورشکستگی خانواده ها وستم کشیدگی زنان بدل شده است. از لحظه ای که یک دختر به دنیا می آید، خانواده اش می دانند که سالها و حتی نسلها باید بهای ازدواج و جهیزیه اش را بپردازند. و همین عمل موجب قتل نوزادان دختر و سقط جنین دختر می شود. اگر دختر زنده بماند،خانواده اش با اعتقاد به اینکه جز خرج برایشان فایده ای ندارد و باید روزی او راتحویل خانواده شوهر بدهند با او مثل یک سربار رفتار می کنند و نسبت به برادرانش غذای کمتری به او می دهند و توجهی به سلامتش ندارند. بعد هم خانواده داماد فکرمی کنند به خاطر اینکه بار اضافی ورود یک زن به خانواده شان را پذیرفته اند، بایدپول کلانی به آنها داده شود.
    رسم جهیزیه در هند بدین قرار است که خانواده داماد بر اساس موقعیت اجتماعی،وابستگی طبقاتی، و موقعیت اقتصادی و تحصیلی خود از خانواده دختر تقاضاهایی مبنی بردریافت وسایل زندگی می کند. خانواده عروس بایستی در هنگام نامزدی با این تقاضا موافقت کنند. مقدار جهیزیه قبل از ازدواج بین طرفین توافق می شود. این جهیزیه شامل طلا، ماشین، وسایل الکترونیکی، وسایل زندگی، فرش، مسکن و پول نقد است و میزان آن بستگی به وضعیت خانواده عروس از لحاظ طبقه و امکانات مالی دارد. هم اکنون خانواده های عروس در مورد یک وسیله نقلیه ازدوچرخه تا ماشین آخرین مدل خارجی و در مورد مسکن نیز از منازل اجاره ای تا منازل ویلایی در اروپا به داماد هدیه می کنند و این دو مسأله بسیار حائز اهمیت است. ازآنجا که اکثر جامعه هند در فقر به سر می برند، بسیاری از دختران جوانی که والدین خویش را در موقعیت ناگواری می بینند، به منظور رها کردن والدین خویش از مشکلات اقتصادی یا دست به خودکشی می زنند و یا راهی مراکز فحشاء می شوند. در بسیاری ازموارد، پس از اینکه زوجین تشکیل خانواده می دهند، خانواده عروس موفق نمی شود به خاطر مشکلات اقتصادی، به وعده های خود در مورد تهیه جهیزیه عمل کند. در نتیجه خانواده داماد اذیت و آزار عروس را شروع می کند و بدین طریق سعی می کند که خانواده عروس را تحت فشار قرار دهد تا به وعده های خود عمل کند.
    در این راستا بسیاری از نوعروسان تحت فشارهای روحی و اذیت و آزار جسمی قرارمی گیرند، و در برخی از مواقع نیز خانواده داماد اقدام به سوزاندن عروس می کنند.عروس سوزی در سالهای اخیر نیز، قربانیان بسیاری داشته است. شاید بتوان ادعا کرد که روزی نمی گذرد که عروس سوزی در هند اتفاق نیافتد، اما تمامی آنها در روزنامه هاگزارش نمی شود. مردم شاهد انعکاس تعداد زیادی از آنها در روزنامه ها هستند، اماتعداد قربانیان این جنایت هولناک بیش از آن است که در روزنامه ها منعکس می شود.آمار منتشره در همین رابطه حاکی است که تنها طی سال 1369 حدود 1000 دختر در شهردهلی در همین رابطه دست به خودکشی زده اند.
    در مورد جهیزیه نیز همانند مراسم عروسی سطح خانواده میزان جهیزیه را تعیین می کند و تعداد آن از حداقل شروع می شود. در این مورد نیز، به ذکر نمونه ایمی پردازیم. حدود هشت سال پیش دختر مهاراجه جیپور در ایالت راجستان واقع در غرب هند ازدواج کرد و پدرش علاوه بر کلیه وسایل زندگی، وسیله نقلیه، منازل و زمینهای متعدد، 190 کیلو نیز طلا به وی داد. دولت هند بعدها میزان موجودی طلای مهاراجه مزبور را 2961 کیلوگرم اعلام داشت!
    در حقیقت جهیزیه، امروزه به عنوان یک هدیه برای ابراز محبت و عشق نیست بلکه حقی است برای خانواده پسر در قبال بزرگ کردن پسر و کسب تحصیلات به اضافه مخارج ازدواج وکالاها و وسایل زندگی.
    هیولای مرگ ناشی از جهیزیه در ایالات مختلف هند آثار وحشتناک خود را نمایان کرده است. طی یک دوره یک سال و نیم اخیر تنها در یک بخش ایالت «آندراپرادش» بیش از 200مورد مرگ همسر توسط خویشاوندان و یا خود شوهر گزارش شده است که دلیل، آن عدم توانایی زنان در پرداخت جهیزیه کافی بوده است. به آتش کشیدن زن هنوز یک روش متداول برای خلاصی یافتن از دست همسرانی است که به همراه خود جهیزیه کافی به خانه شوهر نمی آورند وشوهرانی که نمی خواهند دستشان به خون آغشته شود چنان زندگی را به همسر خود تنگمی کنند تا او خودش دست به خودکشی بزند.


    سکوت میکنم ؛

    بگذار حرفهای دلم آنقدر یکدیگر را بزنند تا بمیرند .


  6. #6
    انجمن تفریحی قاطی
    دوستت دارم...
    تاریخ عضویت
    May 2013
    شماره عضويت
    28
    عنوان کاربر
    سرپرست انجمن
    محل سکونت
    تو قلب کسايى که دوسم دارن
    نوشته ها
    15,009
    تشکر
    19,230
    تشکر شده 14,039 بار در 8,759 ارسال
    نام واقعی
    الی
    بهترین اخلاق
    شوخ و مهربون
    نـــــوع ســـــیم کـــــارت :Irancell
    نـــــوع مـــــرورگـــــر :Firefox
    نـــــوع ویـــــنـــــدوز :windows-7
    جــــنــــســــیــــت :dokhtar
    حالــــــــــت مـــــــــــن :Movafagh
    سپاس
    انجمن تفریحی قاطی

  7. #7
    انجمن تفریحی قاطی
    تنها کسانی که مارا میرنجانند عزیزانی هستند که همیشه کوشیده ایم از ما نرنجند!
    تاریخ عضویت
    Apr 2013
    شماره عضويت
    1
    عنوان کاربر
    مدیر کل سایت
    محل سکونت
    استان البرز
    نوشته ها
    5,398
    تشکر
    7,734
    تشکر شده 8,262 بار در 3,997 ارسال
    نام واقعی
    علی
    بسیار عالی تشکر
    انجمن تفریحی قاطی

  8. #8
    انجمن تفریحی قاطی
    هیچی عوض نمیشه.. :|
    تاریخ عضویت
    Jul 2013
    شماره عضويت
    137
    عنوان کاربر
    مدیر بخش
    محل سکونت
    خونمون:دی
    نوشته ها
    4,052
    تشکر
    4,571
    تشکر شده 3,009 بار در 2,250 ارسال
    نام واقعی
    نازنین
    بهترین اخلاق
    دروغگو نیستم
    رشته ورزشی
    فوتسال/والیبال/بسکتبال
    تیم مورد علاقه
    استقلال/بارسلونا
    تیپ من
    اسپرت
    موبایل
    Galaxy star
    نـــــوع ســـــیم کـــــارت :Hamrahaval
    نـــــوع مـــــرورگـــــر :Firefox
    نـــــوع ویـــــنـــــدوز :windows-7
    جــــنــــســــیــــت :dokhtar
    حالــــــــــت مـــــــــــن :Relax
    مقسی عزیزم
    انجمن تفریحی قاطی


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

موضوعات مشابه

  1. بیا منو ببیین!
    توسط Eli-007 در انجمن جالب و خنده دار
    پاسخ: 11
    آخرين نوشته: 10-14-2013, 04:18 PM
  2. تعیین شخصیت شما از روی رنگ چشمتان
    توسط sahar در انجمن روان شناسی و خودشناسی
    پاسخ: 8
    آخرين نوشته: 08-09-2013, 10:54 AM
  3. تزیینات خرید عروس و داماد
    توسط نازنین در انجمن مد و پوشاک
    پاسخ: 6
    آخرين نوشته: 06-23-2013, 09:10 PM
  4. تزیین جایگاه های عروس و داماد
    توسط نازنین در انجمن سایر عکس ها
    پاسخ: 4
    آخرين نوشته: 06-03-2013, 02:12 PM
  5. عجب نامردایین!!طنز
    توسط kaktos baba در انجمن طنز
    پاسخ: 4
    آخرين نوشته: 05-25-2013, 03:14 PM

انجمن تفریحی قاطی مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
کاربر برتر ماه
niyayesh درجه کاربری : مدیر فعال تاپیک محبوب وی : کلیک کنید تعداد ارا ایشان : 4 رای پروفایل کاربر
شما هم با فعالیت مستمر میتوانید کاربر برتر شوید.